Omgooien

Mijn scriptie heb ik helemaal omgegooid. voortschrijdend inzicht zorgt ervoor, dat ik zelfs de meest fundamentele stukken zou willen veranderen, splitsen, opnieuw ordenen enzovoorts. Er zijn nu al hele stukken onherkenbaar veranderd. Als dat maar goed komt!

Zoveel buiten vind je nergens

Nieuw land

Bijna nacht

Dit was in het echt veel mooier

Een hek voor de strandkalveren

Er is hier niemand

Om in te verdwijnen

De bodem van een plas op het strand

De wind was de dief!

Vanmorgen stapte ik net op tijd de slaapkamer binnen om te zien hoe de wind een punt van het gordijn om mijn leesbril sloeg. Ik kon hem vlak voordat hij naar buiten werd gezwiept nog redden. Kennelijk is het weer tijd om goed op te letten. Bij eerdere gelegenheden heb ik achtereenvolgens een superdeluxe bril door midden gereten met de scherpe wielen van een bureaustoel; geplet en gebroken door op mijn tas te gaan zitten na het afhandelen van een aanrijding; verweerd en zwart uitgeslagen teruggevonden tijdens het verspreiden van de compost op mijn tuin. Nu hoefde ik hem gelukkig dus niet te gaan zoeken in bijvoorbeeld de regenton. Nu ik heel snel veel slechter begin te zien (hoewel dat betrekkelijk is, ik kan nu bijvoorbeeld wel ontzettend ver zien, wat heerlijk is bij het autorijden!) heb ik echt niet meer genoeg aan de spotgoedkope HEMA brillen. Mijn leesbril is nu mijn toegang tot informatie geworden. Jammer hoor.
Dit is hem, hij doet het wel heel goed, gelukkig!